te zijn of niet

een koude naam voor een warm boek. heerlijk ontroerend, met boodschap, kennis en filosofie, om in een adem uit te lezen. dat angst een slechte leidraad is krijgt in dit boek de toevoeging dat voorzichtig zijn en voorbereid zijn zeker niet schaadt en in gevallen zelfs essentieel is, maar angst moet je niet beheersen en tegenhouden. er blijft geen leven over namelijk en leven is toch wel het belangrijkste. goodreads over dit veel-sterrenboek bas maliepaard geeft zijn mening alaska op anna's website

wat een boek, beeldend, schrijnend. akyol vertelt in interviews dat hij de vraag wil stellen in hoeverre je door je milieu bepaald bent. deterministisch, naturalistisch, de gebroeders de goncourt van 2012. eline vere gaat de ondergang tegemoet, therese raquin, germinie lacerteux en nu eus. hij belandt in de gevangenis, gered van de ondergang. akyol werd daarna schrijver, eus wellicht ook. eus op lezenvoordelijst.nl samenvatting op scholieren.com recensie op de leesfabriek.nl interview met akyol over eus 24 uur met özkan akyol op npo.nl eus op goodreads

de lege stad van simone van der vlugt is een mooie historische roman voor wie meer wil weten over de tweede wereldoorlog. ze beschrijft de dilemma's die de mensen hadden in die tijd. wij weten achteraf vaak zo goed welke keuzes de mensen toen hadden moeten maken, maar als je er middenin zit, zonder goed informatie .... rotterdam is de plaats waar het zich allemaal afspeelde, aleppo is de stad waar het zich nu allemaal afspeelt... van der vlugt heeft het verhaal en de geschiedenis op een meeslepende manier beschreven al komt het boek door het taalgebruik en de zinsopbouw eerder over als jeugdliteratuur dan als een roman voor volwassenen. het is dat de hoofdpersoon een volwassen vrouw is. dit boek op goodreads.com dit boek op scholieren.com

vorige week kwam christiaan weijts in nrc met een nieuw opinie over de literatuurlijst op de nederlandse scholen. eerder al kraakte hij die af. nu stelt hij dat hij het mis had, want het is nog veel erger allemaal. zijn oplossing is om literatuur los te weken uit de talen en te plaatsen bij de kunstvakken. dat klinkt mij als kunsthistorica en gesjeesde literatuurwetenschapper als muziek in de oren. fantastische combinatie die zeker gemaakt moet worden, maar literatuur heeft ook een plaats bij de talen nodig. literatuur is afhankelijk van taal, is taal en omdat docenten te druk zijn met de grammatica, spelling, schrijf- en leesvaardigheid om hun leerlingen klaar te stomen voor het examen, moet dat niet betekenen dat de literatuur er geen plaats in heeft. integreer de literatuur in je lessen zoals ze op een vrije school vaak doen. hans en monique hagen verzamelden gedichten over taal . ideaal om te gebruiken in je lessen. waarom altijd weer die saaie voorbeeldzinnetjes en niet gewoon e...

de grijze jagerboeken en de broederbandboeken van john flanagan zijn populaire boeken. de boeken gaan niet over een tovenaarswereld in de onze zoals rowling heeft gecreëerd en ook niet over een wereld van griekse en romeinse goden en halfgoden zoals riordan ons boeit. flanagan creëerde een historische wereld van een soort vikingen, kelten, galliërs en meer, maar net anders, met hier en daar iets absurds. we herkennen de wereld, maar ze bestaat niet en bestond ook niet. en toch sleept het ons mee en volgen we met veel enthousiasme de avonturen van will in de grijze jager en van hal in de broederband. we leren over zelfbeheersing, over overleven, over culturen en gewoontes, over sterkten en zwakten. het eerste deel van de broederband laat zien dat de zwakken door slim te zijn sterker kunnen zijn, maar ook dat we altijd alert moeten blijven. even je aandacht laten verslappen en een plicht verzaken kan invloed hebben op de rest van je leven. hal en zijn team letten niet goed op een scha...

vlucht voor het vuur is een universeel verhaal. de heksenvervolging zouden we zo in deze tijd van intolerantie kunnen plaatsen, alleen geloven we niet meer in heksen maar wel in terroristen en maffia en kladlopers. blijkbaar is het inherent aan de mensheid om elkaar te wantrouwen, vooral als iemand ánders is dan jij bent. we zijn eigenlijk gewoon een kudde schapen dus die geen zwart of gevlekt schaap tussen ons in duldt. zo ging het ook in die tijd. iemand moet toch de schuld krijgen als het ons wat minder gaat of dreigt te gaan? verslagen op scholieren.com

verrassende titel voor een boek over een jongen, raaf, die blind wordt. ineens zijn alle woorden die op het zicht duiden, dus ook blik, pijnlijk. totdat hij op het eiland texel waar hij woont, een groep leerlingen van een blindenschool ontmoet. verbaasd hoort hij hoe ze grappen maken over hun handicap en hij ziet hoe ze gewone jongens zijn. dit opent de ogen van raaf figuurlijk terwijl ze steeds slechter worden, want hij zwelgt in boosheid, zelfmedelijden en ontkenning. dijkzeul maakt op een mooie wijze de ontwikkeling duidelijk die zich in raafs hoofd afspeelt, een ontwikkeling naar acceptatie van zijn handicap en naar het zien van alle mogelijkheden die nog open zijn voor hem. dat is een belangrijke levenswijsheid die dijkzeul daar beschrijft. allemaal moeten we bij tegenslagen ons best doen om mogelijkheden te zien in plaats van de beperkingen. leesplein over lieneke dijkzeul een recensie van bas maliepaard recensie op leesjerijk

grappig, bloedstollend en meeslepend, deze vrouwenthriller. je krijgt al lezend een kijkje in de ingewikkelde wereld van vriendinnen, het gekonkel en geïntrigeer, maar dat alles is gewikkeld in een dikke, warme laag van verdwijningen, bloedsporen, sneeuwstorm en spanning. zoek je een boek om eens even ongecompliceerd van te genieten, om weer even te beseffen in welk spanningsveld pubers zich bevinden, dan is dit een ideaal boek. als je dit gelezen hebt waardeer je je vriendinnen weer om de vriendinnen die het zijn, neem je je voor om elkaar meer te vertrouwen en om in elk geval te genieten van je veilige bestaan, want dat het heel wat erger kan is je snel duidelijk. het meest verrassende aan dit boek vind ik het perspectiefgebruik. dat heeft mel echt heel inventief in dit boek weten in te zetten voor extra spanning. vals op lezenvoordelijst.nl over mel wallis de vries op leesplein.nl een recensie op bookreview

de titel van kees van beijnums boek klinkt exotisch en poëtisch maar het verhaal is uit de wereld van alledag en vol desillusie en triestheid. niet dat dat niet poëtisch kan zijn, maar in dit geval absoluut niet. vandaag nog op de radio kwam het bericht dat één op de tien jongeren wel eens out is gegaan door drank en/of andere middelen, de wereld in dit boek is die van die ene jongere. niet alleen ging berry, de hoofdpersoon, out door drank en pillen, maar ook zijn hoofd ging uit. puberse tegendraadsheid en lamlendigheid zorgen voor een neerwaartse spiraal waarin de hoofdpersoon afdaalt naar de gevangenis. en volgens hem, is er geen spiraal meer omhoog als je eenmaal daar zit, ook niet als je weer vrij bent. natuurlijk is er meer aan de hand dan de puberse buien. vader is vroeg overleden en ging vreemd volgens zijn broer. berry zelf weigerde dat te zien of had de broer toch ongelijk, hoe dan ook, met berry ging het niet goed. en berry zag al graag dingen die er niet waren (een eland ...

de ontdekking van de hemel van harry mulisch is een wonderbaarlijk boek. soms overdone, soms fascinerend, soms leerzaam, soms grappig en soms mysterieus. het boek wekt ergernis op om de overduidelijke arrogantie van de intelligentsia die van dit boek afstraalt, maar ook bewondering om de verwevenheid van vele thema's en het uiteindelijk spannende, meeslepende verhaal. het boek laat je achter met een gevoel van mogelijkheden en mysteries, kennis en uitvindingen die nog wachten op ons. eigenlijk eindigt het boek met de verdoemenis van de aarde door het hemelrijk uitgestoten nu de duivel de overmacht heeft, maar gevoelsmatig bleef ik positief achter. natuurlijk het milieu, de oorlogen, de verregaande technologie, trump, zorgen hebben we wel. maar we hebben ook boeken vol kennis en historie, mysterie en dromen. nee, die verdoemenis moet nog maar een paar duizend jaar wachten. want dat leert het boek ons ook. de jaren vliegen voorbij. trailer van de film door jeroen krabbé reviews o...

fascinerend boek van yvonne van keulen met veel levenswijsheden en een geweten in de vorm van de personage klaas. ze schrijft enorm beeldend. in de luisterversie van dit boek leest ze het zelf voor en het lijkt wel bijna een hoorspel. zo is het geschreven en ze doet de stemmetjes perfect na. kijk ook dit youtube filmpje waarop ze een verhaal van haarzelf als 13-jarige voorleest. dramatisch, humoristisch en vooral beeldend. het boek is een paar keer herzien uitgegeven, maar om zich met de actualiteit te kunnen meten is het niet nodig een herziene uitgave te lezen. de eerste uitgave is beeldend en tijdloos genoeg. jan rap op goodreads de uittrekselbank van de bieb over yvonne keuls en haar boeken boekverslagen op scholieren.com

de titel van dit boek van gerbrand bakker is zo poëtisch, perenbomen bloeien wit, en tegelijk zo dramatisch, precies zoals het boek zelf. voor het eerst las ik een boek van bakker. een beeldhouwer raadde mij aan iets van hem te lezen. zijn columns in de trouw kende ik al. dit boek is beter. ongelooflijk die zinnen die zoveel zeggen en tegelijk zo neutraal op papier staan. ik las het oorspronkelijke boek uit 1999, maar kwam er door verslagen te lezen achter, dat er nog een andere versie van dit boek moet zijn. in 2007 blijkt bakker het boek te hebben herzien en bewerkt. dus las ik ook die versie maar. ik moet zeggen dat de versie van 1999 mij meer trekt. het boek heeft veel open plekken die in de versie van 2007 zijn ingevuld. motieven zijn explicieter gemaakt en details zijn meer ingevuld. het grappige is, dat mijn interpretatie van de open plekken in de versie van 1999 blijken overeen te komen met de ingevulde plekken in de 2007 versie. dus of ze wel echt nodig waren? misschien voor d...

bosboom-toussaint. tot mijn spijt wist ik niet dat dit de achternaam was van een nederlandse schrijfster in de traditie van de brönte-zussen, een voorgangster van louis couperus. heerlijk dat boek. natuurlijk is het ook anders dan de boeken van de bröntes maar hetzelfde gevoel wordt erdoor opgewekt. bosboom-toussaint heeft de boeken ongetwijfeld gekend. in het boek zelf wordt verwezen naar shakespeares 'taming of the shrew', waar het boek ook ongetwijfeld door geïnspireerd is. net als bij de couperusboeken, leer je veel over de tijd waarin het boek zich afspeelt, de tweede helft van de 19e eeuw. dit boek is geschreven in voornamelijk briefvorm en heeft een mannelijke ik-verteller in de vorm van jonker leopold. aan het begin van het boek zijn daarnaast nog wat korte scenes die een personaal verteller hebben. de verteller zijn dan beurtelings de vriend vanleopold, willem verheijst, en leopold zelf. het verhaal vertelt van een onafhankelijke vrouw die alle burgelijke conventies ...

dat arjen lubach ook boeken schrijft, dat was een aangename verrassing voor mij. gelijk lezen dus. magnus wordt het meest genoemd, maar dat boek was even niet in de bieb, dus begon ik aan bastaardsuiker. een heerlijk boek, uitdagend door de wisselende perspectieven (briefvorm, ik-verteller heden, ik-verteller verleden, personale vertellers verleden), spannend ook door de verrassende wendingen, door het mondjesmaat geven van informatie en uiteindelijk dramatisch en herkenbaar. wat zijn sommige mensen toch manipulatief. het boek laat een hoofd vol energie en levenslust achter, dus denk niet dat een dramatische wending, een zwaar gevoel achterlaat, zoals veel boeken. bij mij niet tenminste. eigenlijk kun je het boek in zeker opzicht met joe speedboot vergelijken (dat boek luisterde ik net voor dit boek). ze laten de levensloop zien, de kleine gebeurtenissen, die cruciale keuzes, die het leven een onvermijdelijke wending geven en gaan over schrijven. beide boeken doordringen je van je eig...

nu dan toch gelezen, of eigenlijk, geluisterd, door tommy wieringa zelf voorgelezen. een imponerend boek. om een gehandicapte puber en later man als hoofdpersoon te nemen, een man die bijna niets kan en waarmee je je niet gemakkelijk kunt vereenzelvigen, is gewaagd en geslaagd. des te meer hangt het boek van het verhaal af en het lukt wieringa om het verhaal veel kracht te geven. de beklemmende toon van het boek maakt dat je vaak een ongeluk voorvoelt, dat niet komt. een gevoel van onheil wordt perfect opgeroepen, terwijl het leven gewoon doorkabbelt voor de hoofdpersoon fransje. dit boek laat je nog eens goed naar het leven kijken. tel je zegeningen en maak er wat van, want als fransje al iets van het leven maakt, dan moet het ons toch zeker lukken. dit lijkt het boek te willen zeggen. schrijven speelt daarin een belangrijke rol. wie schrijft blijft zou als motto goed bij dit boek passen. dat is niet het motto van dit boek. het boek heeft een samoerai-motto en is ook daarop ingedeel...

kees van kooten, de man van de taalvondsten. deze titel ook weer. zeven sloten, zes uitstapjes. het eerste deel rijmt op zijn naam, doet denken aan de uitdrukking 'in zeven sloten tegelijk lopen' en de hele titel lijkt op twaalf ambachten, dertien ongelukken. zo ook zijn sommige titels van de gedichten en verhalen juweeltjes: klaplaarzen, leeflezen, titeldeemoed. ik las wat minder goede kritieken op dit boek. het mogen dan geen wonderen zijn in de verhalen wereld, deze bundel deed mij zeker denken aan een moderne simon carmiggelt met zijn typeringen van de omgeving en het tragikomische, de weemoed en melancholie. en dat dan gecombineerd met wat lekker absurdisme dat we zo goed kennen van van kooten en de bie. een heerlijke bundel om eens te lezen en over te mijmeren. het laat je goed voelen dat we onszelf toch wel erg serieus nemen, net zo serieus als van kooten zichzelf voor deze bundel neemt, met zijn quasi-intellectuele foto op de kaft. heerlijk toch. naar het uittrek...

entre les murs van françois bégaudeau is een dagboek van een leraar voordat het dagboek van een loser bestond. het boek is een verslag van dagen op een school in het 19e arrondissement van parijs. leraren hebben het niet gemakkelijk op deze school met een groot deel leerlingen zonder frans als moedertaal en zonder motivatie om te leren. als aankomend docent is dit een boek dat relativeert als je je klassenmanagement niet gelijk op orde krijgt. als ervaren docent die het even niet ziet zitten is het een troost dat je niet de enige bent die eens slecht slaapt na een dagje lesgeven. opvallend vind ik het feit dat françois dit boek uitbracht in 2006 en dat de feiten die hij beschrijft voor een 'moeilijke' school als in die parijse wijk, eigenlijk nu op elke school aanwezig zijn. de oorzaak? smartphones, internet, vrijheid, disciplinegebrek, luxemaatschappij en vast nog een heel rijtje. aan leraren de uitdaging om met de tijd mee te gaan en leerlingen nog steeds net zoveel bij t...

i.m. ischa meijer, in memoriam, in margine, I'am, een veelzijdige titel voor een veelzijdig boek. het is niet zomaar een geschiedenis van een liefde, het is een levensfilosofie, een mijmering over de waarom van zoveel, van verslaving, van liefde, van verbondenheid, van rouw, jaloezie en meer. het is een roman, een verhaal van wat had kunnen zijn, wat misschien wel was of gewenst was, van leven en sterven, van liefde en dood. connie palmen verklaart zichzelf in vn reviews op goodreads het interview van ischa met connie op vpro (kies aflevering 5, op 36 minuten) uittreksel op de uittrekselbank voor biebleden verslagen op scholieren.com

caesarion is het eerste boek dat ik van tommy wieringa heb gelezen, of liever gezegd, geluisterd en ik vind het indrukwekkend. omdat de meesten joe speedboot beter vinden ben ik benieuwd naar dat boek ook. voor dit boek krijgt wieringa nogal wat kritiek over het 'bombastische' taalgebruik, over de vele metaforen en synoniemen, maar die maken het boek voor mij juist zo speciaal. het verhaal, over een moeder in de porno-industrie, over twee ouders die alleen met zichzelf bezig zijn, en vooral over een zoon die daaruit probeert op te rijzen, is mooi gevonden, maar niet speciaal mijn verhaal. de mooie zinnen, de structuur van het verhaal en de mooie woorden zijn echter de elementen van dit boek die precies passen bij het verhaal en het voor mij af maken. de combinatie van de erosieproblematiek aan de oostkust van engeland, gecombineerd met de erosie van het menselijk leven en de opgelegde erosie van het gebergte in panama zijn beeldend en aanvullend op elkaar en het verhaal. goo...

mirjam mous schreef met password een spannend jeugdboek dat echter, zeker in het begin, mij het gevoel gaf dat je het al eens gelezen hebt. het doet mij een beetje aan de alex rider-boeken van horowitz denken, en aan de complot 365-boeken van gabrielle lord. mous schreef dit boek in 2012, drie jaar na haar bestseller boy 7. het boek is allereerst heel spannend, maar combineert het met humoristische beschrijvingen over een vriendschap en een liefde voor science fiction films. leuk extraatje zijn de motto's uit science fiction films die elk deel van het verhaal (het verhaal bestaat uit zeven delen) begeleiden. naar haar eigen website password op goodreads.com verslag op scholieren.com