Doorgaan naar hoofdcontent

simon carmiggelt

allemaal onzin (1947) en je blijft lachen (1968) zijn twee boeken van carmiggelt waarin eerder verschenen korte verhalen zijn gebundeld. de verhalen verschenen veelal onder zijn pseudoniem kronkel in dagbladen zoals vrij nederland, het parool, de groene. in steinz gids voor de wereldliteratuur wordt carmiggelt als stilistische verwant gezien van willem elsschot die met kaas een even tragikomische weergave van het dagelijks leven gaf. steinz ziet ook een voorloper van carmiggelt in nicolaas beets alias hildebrand, met zijn 'komisch-realistische prozaschetsen'. volgens steinz heeft hij ook een verwantschap met de schrijver van tragikomische dierenverhalen anton koolhaas en natuurlijk met 'de meester van de zelfspot en de desillusie' j.h.f. grönloh alias nescio. grote namen in een traditie van schrijvers van leesbare teksten over het dagelijks leven.
veel van zijn verhalen las hij ook voor op televisie. daar zijn nu nog opnamen van op youtube te vinden. in 1983 maakte bert haanstra een film over het leven van simon carmiggelt. ook deze film is in twee delen op youtube te vinden. het verhaal is gebaseerd op acht columns van carmiggelt.
en hoewel carmiggelt schreef over het dagelijks leven kun je er ook een ontevredenheid over de werkelijkheid in lezen die hij met humor en sarcasme te lijf gaat.
ik kan het aanbevelen om zeker voor, na of tussen de bundels van carmiggelt door ook mijn beter ik van renate rubinstein te lezen daar zij een perspectief op zijn leven biedt dat in zijn verhalen met veel autobiografische elementen buiten beschouwing blijft. dat benadrukt gelijk hoezeer een verteller in boeken niet te vereenzelvigen is met de schrijver.



bork en verkruijsse over carmiggelt
simon carmiggelt op de uittrekselbank (voor bieb-leden)
goodreads over carmiggelt en allemaal onzin
wikipedia over carmiggelt
verslag van vliegen vangen op scholieren.com
carmiggelt op literatuurgeschiedenis.nl

Reacties

Populaire posts van deze blog

lezen ?!

özkan akyol schreef het volgende in een column in het ad : "dankzij boeken ontworstelde ik me aan een milieu dat een somber vooruitzicht bood. door het lezen van simon carmiggelt, willem elsschot en j.c. bloem wist ik gedachten en gevoelens die ik altijd had, maar nooit kon ontrafelen, op een begrijpelijke manier onder woorden te brengen - letterlijk. de literatuur bracht me in nieuwe onbekende werelden, die mijn horizon breder maakten, zodat ik leerde associëren en ontcijferen." wat een mooie reclame voor het lezen. wat formeler en saaier zeggen de schrijvers van nederlands in de onderbouw "verhalen zijn voor ons plezier geschreven en bedoeld om ons mee te nemen naar een wereld waarin meer kan en andere dingen gebeuren dan we gewend zijn, de wereld van fantasie." (bonset, de Boer, ekens 2015) lezen en het plezier in lezen houdt veel mensen, vooral docenten en uitgevers, bezig in deze tijd waarin we korte berichtjes op onze telefoons lezen, ondertiteling bi...

gaten graven, gaten zoeken, gaten vullen

gaten is een boek van de amerikaanse schrijver louis sachar (holes) uit 1998. van een serieus onderwerp wordt met humor en amerikaanse westerngeschiedenis en een flinke dot levensfilosofie een heerlijk boek gemaakt. het leest snel en je blijft achter met wat gaten en een positief gevoel. ben je zo'n puber die maar hangt, je gaat ervan werken. ben je zo'n vermoeide ouder die maar zeurt, je gaat eens naar jezelf kijken. het boek won in 2000 de zilveren zoen en werd in 2004 verfilmd. goodreads over het gaten/holes. gaten op lezen voor de lijst literairdidactische analyse van lezen voor de lijst

de aanslag

het ene moment heeft anton medelijden met zichzelf en zijn saaie, koude en hongerige oorlogsleven en het volgende moment heeft hij pas echt reden om treurig te zijn. zo zijn we allemaal. op momenten dat we onszelf eigenlijk in onze handen moeten wrijven van geluk (soms relatief gezien, maar toch) zien we het niet tot we het niet meer hebben. daarna vindt anton nog veel geluksmomenten terug maar draagt hij een zwart gat mee in zijn hoofd waarin hij zichzelf soms helemaal verliest. gelukkig is het maar soms. eigenlijk is het een heel angstig persoon, zoals ieder mens is uit zelfbehoud. en pas als hij zijn angsten onder ogen ziet, stukje bij beetje, blijken die angsten minder erg te worden en te zijn dan hij ooit vreesde. stukje bij beetje ziet hij zijn geschiedenis onder ogen en past hij zijn leven daarop aan, eindigend bij een stukje opgelegd verzet van hemzelf tegen de atoombom. dan pas durft hij echt te leven. het verhaal is afgeschreven. de aanslag op goodreads recensie op trouw....