Doorgaan naar hoofdcontent

simon carmiggelt

allemaal onzin (1947) en je blijft lachen (1968) zijn twee boeken van carmiggelt waarin eerder verschenen korte verhalen zijn gebundeld. de verhalen verschenen veelal onder zijn pseudoniem kronkel in dagbladen zoals vrij nederland, het parool, de groene. in steinz gids voor de wereldliteratuur wordt carmiggelt als stilistische verwant gezien van willem elsschot die met kaas een even tragikomische weergave van het dagelijks leven gaf. steinz ziet ook een voorloper van carmiggelt in nicolaas beets alias hildebrand, met zijn 'komisch-realistische prozaschetsen'. volgens steinz heeft hij ook een verwantschap met de schrijver van tragikomische dierenverhalen anton koolhaas en natuurlijk met 'de meester van de zelfspot en de desillusie' j.h.f. grönloh alias nescio. grote namen in een traditie van schrijvers van leesbare teksten over het dagelijks leven.
veel van zijn verhalen las hij ook voor op televisie. daar zijn nu nog opnamen van op youtube te vinden. in 1983 maakte bert haanstra een film over het leven van simon carmiggelt. ook deze film is in twee delen op youtube te vinden. het verhaal is gebaseerd op acht columns van carmiggelt.
en hoewel carmiggelt schreef over het dagelijks leven kun je er ook een ontevredenheid over de werkelijkheid in lezen die hij met humor en sarcasme te lijf gaat.
ik kan het aanbevelen om zeker voor, na of tussen de bundels van carmiggelt door ook mijn beter ik van renate rubinstein te lezen daar zij een perspectief op zijn leven biedt dat in zijn verhalen met veel autobiografische elementen buiten beschouwing blijft. dat benadrukt gelijk hoezeer een verteller in boeken niet te vereenzelvigen is met de schrijver.



bork en verkruijsse over carmiggelt
simon carmiggelt op de uittrekselbank (voor bieb-leden)
goodreads over carmiggelt en allemaal onzin
wikipedia over carmiggelt
verslag van vliegen vangen op scholieren.com
carmiggelt op literatuurgeschiedenis.nl

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

vallen

anne provoost schreef met vallen een meeslepend puberverhaal over keuzes maken of juist niet, over groepen vormen, ergens bij horen, vrienden, of niet. ze kruipt overtuigend in het hoofd van de vijftienjarige lucas en beschrijft zijn geestelijke isolement, de gedachten die rondtollen en niet stilstaan. ze beschrijft ook hoe pubers moeite hebben met keuzes maken, niet omdat ze dat niet willen, maar omdat die gedachten maar blijven rondtollen. eveline crone verklaart dit in haar boeken over het puberbrein door te wijzen op de ontwikkeling van het brein, de groei, waarbij de balans soms totaal ontbreekt. met dit gegeven heeft provoost ook nog eens een meeslepend avontuur beschreven, zich afspelend in een frans stadje in een bergachtige streek, waar het drukkend warm is (hoe kan het ook anders) en waar het huis van de grootvader eenzelfde isolement uitstraalt als het hoofd van een puber. het boek begint waar het bijna eindigt om vervolgens de gebeurtenissen die daarvoor voorvielen weer t...
Een reactie posten
Meer lezen

lezen ?!

özkan akyol schreef het volgende in een column in het ad : "dankzij boeken ontworstelde ik me aan een milieu dat een somber vooruitzicht bood. door het lezen van simon carmiggelt, willem elsschot en j.c. bloem wist ik gedachten en gevoelens die ik altijd had, maar nooit kon ontrafelen, op een begrijpelijke manier onder woorden te brengen - letterlijk. de literatuur bracht me in nieuwe onbekende werelden, die mijn horizon breder maakten, zodat ik leerde associëren en ontcijferen." wat een mooie reclame voor het lezen. wat formeler en saaier zeggen de schrijvers van nederlands in de onderbouw "verhalen zijn voor ons plezier geschreven en bedoeld om ons mee te nemen naar een wereld waarin meer kan en andere dingen gebeuren dan we gewend zijn, de wereld van fantasie." (bonset, de Boer, ekens 2015) lezen en het plezier in lezen houdt veel mensen, vooral docenten en uitgevers, bezig in deze tijd waarin we korte berichtjes op onze telefoons lezen, ondertiteling bi...
Een reactie posten
Meer lezen

duizend doden

in millemorti van nelleke noordervliet komen gelukkig niet zoveel doden voor. millemorti is de naam van een oude steengroeve in een zuidelijke punt van zwitserland, omgrensd door italië. notabelen uit het bergdorp vlakbij hebben het plan opgevat om daar een wintersportoord te maken zodat ook in de winter het dorpje kan profiteren van toerisme. zoals verwacht kan worden stelt dat dorpsbewoners tegenover elkaar die voor de natuur kiezen of die voor economische welvaart kiezen. het middelpunt van dit verhaal vormt een nederlandse kunsthistorica die zich in het dorpje terugtrekt voor een half jaar om onderzoek te doen. helaas zit het niet mee. haar boeken komen niet aan, het weer is slecht, ze breekt een been, een lawine brengt chaos en de liefde die ze vindt raakt ze ook weer kwijt. het boek begint als een streekroman op een mooie inspirerende locatie maar ontpopt zich als een levensfilosofische roman. het thema door het boek heen is het meedragen van het verleden. het verleden blijft he...
Een reactie posten
Meer lezen