Doorgaan naar hoofdcontent

de glimlach van een vogel door o.t. cohen

foto door herman baas (delft op zondag)
dit boekje schreef een buurman, dus dan moet je dat ook echt lezen. toch duurde het nog even. drukte kwam tussen de eerste helft van het boek en de tweede helft en dat terwijl het boek maar 65 pagina's telt. de eerste helft greep het boek me nog niet echt, maar de tweede helft maakte dat goed. het is een surreëel boekje dat je het gevoel geeft te dromen, zeker in het begin. daarna wordt het grijpbaarder en in de tweede helft begint de essentie van het leven en het boekje tot je door te dringen. het is een verhaal over liefde, pijn, een relatie, over diepte, jezelf blootgeven, voelen en genieten. voelen en genieten gaat zo vaak aan ons voorbij terwijl we alweer naar de volgende serie zappen, of onze facebookpagina checken. het boekje roept op tot het intens genieten en waarderen van een relatie door dik en dun heen want het leven is een golfbeweging. soms surfen we op de toppen van de golven en soms komen we er middenin terecht en gaan we bijna kopje onder.

het verhaal is ook heel lichamelijk, iets dat je ook van een shiatsutherapeut kunt verwachten. vooral in de eerste helft van het verhaal voerde dat voor mij de boventoon, toen ik de andere diepere lijn nog niet had vastgepakt. het boek roept beelden op van de tentoonstelling boijmans dit jaar, het lijflijke, dromerige, ongrijpbare en toch herkenbare.

het boekje is oorspronkelijk in het hebreeuws geschreven en dat is soms te merken aan de wat onhandige zinsbouw. maar een boek draait om het verhaal en dat is de moeite waard. wat komt er nu?

artikel in delft op zondag

artikel in het ad

Reacties

Populaire posts van deze blog

vallen

anne provoost schreef met vallen een meeslepend puberverhaal over keuzes maken of juist niet, over groepen vormen, ergens bij horen, vrienden, of niet. ze kruipt overtuigend in het hoofd van de vijftienjarige lucas en beschrijft zijn geestelijke isolement, de gedachten die rondtollen en niet stilstaan. ze beschrijft ook hoe pubers moeite hebben met keuzes maken, niet omdat ze dat niet willen, maar omdat die gedachten maar blijven rondtollen. eveline crone verklaart dit in haar boeken over het puberbrein door te wijzen op de ontwikkeling van het brein, de groei, waarbij de balans soms totaal ontbreekt. met dit gegeven heeft provoost ook nog eens een meeslepend avontuur beschreven, zich afspelend in een frans stadje in een bergachtige streek, waar het drukkend warm is (hoe kan het ook anders) en waar het huis van de grootvader eenzelfde isolement uitstraalt als het hoofd van een puber. het boek begint waar het bijna eindigt om vervolgens de gebeurtenissen die daarvoor voorvielen weer t...

lezen ?!

özkan akyol schreef het volgende in een column in het ad : "dankzij boeken ontworstelde ik me aan een milieu dat een somber vooruitzicht bood. door het lezen van simon carmiggelt, willem elsschot en j.c. bloem wist ik gedachten en gevoelens die ik altijd had, maar nooit kon ontrafelen, op een begrijpelijke manier onder woorden te brengen - letterlijk. de literatuur bracht me in nieuwe onbekende werelden, die mijn horizon breder maakten, zodat ik leerde associëren en ontcijferen." wat een mooie reclame voor het lezen. wat formeler en saaier zeggen de schrijvers van nederlands in de onderbouw "verhalen zijn voor ons plezier geschreven en bedoeld om ons mee te nemen naar een wereld waarin meer kan en andere dingen gebeuren dan we gewend zijn, de wereld van fantasie." (bonset, de Boer, ekens 2015) lezen en het plezier in lezen houdt veel mensen, vooral docenten en uitgevers, bezig in deze tijd waarin we korte berichtjes op onze telefoons lezen, ondertiteling bi...

duizend doden

in millemorti van nelleke noordervliet komen gelukkig niet zoveel doden voor. millemorti is de naam van een oude steengroeve in een zuidelijke punt van zwitserland, omgrensd door italië. notabelen uit het bergdorp vlakbij hebben het plan opgevat om daar een wintersportoord te maken zodat ook in de winter het dorpje kan profiteren van toerisme. zoals verwacht kan worden stelt dat dorpsbewoners tegenover elkaar die voor de natuur kiezen of die voor economische welvaart kiezen. het middelpunt van dit verhaal vormt een nederlandse kunsthistorica die zich in het dorpje terugtrekt voor een half jaar om onderzoek te doen. helaas zit het niet mee. haar boeken komen niet aan, het weer is slecht, ze breekt een been, een lawine brengt chaos en de liefde die ze vindt raakt ze ook weer kwijt. het boek begint als een streekroman op een mooie inspirerende locatie maar ontpopt zich als een levensfilosofische roman. het thema door het boek heen is het meedragen van het verleden. het verleden blijft he...