Doorgaan naar hoofdcontent

nooit meer slapen

wie kent dat gevoel niet, het gevoel nooit meer te kunnen slapen. de één kent het door het drukke leven, de ander door gepieker, of misschien wel door ziekte of pijn. het is een moedeloos gevoel. de mens kan niet zonder slapen. de titel van hermans boek vertelt ons daarom al veel over het overheersende gevoel in het boek. maar tegelijk is het ook heel bemoedigend. de hoofdpersoon alfred geeft niet op, geeft zich niet toe aan de moedeloosheid, aan de tegenslagen, pijn, vermoeidheid, muggen, vliegen, regen en kou. hij gaat door en komt weer thuis, geschonden en herboren. hij heeft zich bevrijd van het verlies van zijn vader dat op hem drukt vanaf de dood van zijn vader als hij zeven is. deze bevrijding wordt bekroond met twee manchetknopen met een meteorietsteen erin die zijn vader nog voor hem gekocht heeft. niet alleen heeft hij zichzelf bevrijd van de dood van zijn vader, ook zijn moeder deed dat tegelijkertijd door de knopen te geven voordat hij promoveert, voordat hij het leven dat zijn vader zou hebben gehad als hij was blijven leven, heeft kunnen overnemen.

nooit meer slapen op goodreads
wikipedia over het boek

lezenvoordelijst en nooit meer slapen


Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

vallen

anne provoost schreef met vallen een meeslepend puberverhaal over keuzes maken of juist niet, over groepen vormen, ergens bij horen, vrienden, of niet. ze kruipt overtuigend in het hoofd van de vijftienjarige lucas en beschrijft zijn geestelijke isolement, de gedachten die rondtollen en niet stilstaan. ze beschrijft ook hoe pubers moeite hebben met keuzes maken, niet omdat ze dat niet willen, maar omdat die gedachten maar blijven rondtollen. eveline crone verklaart dit in haar boeken over het puberbrein door te wijzen op de ontwikkeling van het brein, de groei, waarbij de balans soms totaal ontbreekt. met dit gegeven heeft provoost ook nog eens een meeslepend avontuur beschreven, zich afspelend in een frans stadje in een bergachtige streek, waar het drukkend warm is (hoe kan het ook anders) en waar het huis van de grootvader eenzelfde isolement uitstraalt als het hoofd van een puber. het boek begint waar het bijna eindigt om vervolgens de gebeurtenissen die daarvoor voorvielen weer t...
Een reactie posten
Meer lezen

lezen ?!

özkan akyol schreef het volgende in een column in het ad : "dankzij boeken ontworstelde ik me aan een milieu dat een somber vooruitzicht bood. door het lezen van simon carmiggelt, willem elsschot en j.c. bloem wist ik gedachten en gevoelens die ik altijd had, maar nooit kon ontrafelen, op een begrijpelijke manier onder woorden te brengen - letterlijk. de literatuur bracht me in nieuwe onbekende werelden, die mijn horizon breder maakten, zodat ik leerde associëren en ontcijferen." wat een mooie reclame voor het lezen. wat formeler en saaier zeggen de schrijvers van nederlands in de onderbouw "verhalen zijn voor ons plezier geschreven en bedoeld om ons mee te nemen naar een wereld waarin meer kan en andere dingen gebeuren dan we gewend zijn, de wereld van fantasie." (bonset, de Boer, ekens 2015) lezen en het plezier in lezen houdt veel mensen, vooral docenten en uitgevers, bezig in deze tijd waarin we korte berichtjes op onze telefoons lezen, ondertiteling bi...
Een reactie posten
Meer lezen

duizend doden

in millemorti van nelleke noordervliet komen gelukkig niet zoveel doden voor. millemorti is de naam van een oude steengroeve in een zuidelijke punt van zwitserland, omgrensd door italië. notabelen uit het bergdorp vlakbij hebben het plan opgevat om daar een wintersportoord te maken zodat ook in de winter het dorpje kan profiteren van toerisme. zoals verwacht kan worden stelt dat dorpsbewoners tegenover elkaar die voor de natuur kiezen of die voor economische welvaart kiezen. het middelpunt van dit verhaal vormt een nederlandse kunsthistorica die zich in het dorpje terugtrekt voor een half jaar om onderzoek te doen. helaas zit het niet mee. haar boeken komen niet aan, het weer is slecht, ze breekt een been, een lawine brengt chaos en de liefde die ze vindt raakt ze ook weer kwijt. het boek begint als een streekroman op een mooie inspirerende locatie maar ontpopt zich als een levensfilosofische roman. het thema door het boek heen is het meedragen van het verleden. het verleden blijft he...
Een reactie posten
Meer lezen