Doorgaan naar hoofdcontent

waarom schoolleren niet zo leuk is als leren lopen

we hebben allemaal met vallen en opstaan, met eigen wil (meestal), leren lopen, want we zagen het om ons heen, we wilden ergens sneller komen, het leek ons wel stoer en we hadden alle tijd. maar dan gaan we naar school en moeten we leren.


  • we moeten leren ook als we geen verband met de werkelijkheid zien (is het wordt of word, rouw of rauw?)
  • we moeten leren maar zien dat anderen dat misschien wel beter en sneller doen en meer complimentjes krijgen
  • we moeten leren maar zien dat anderen geliefder zijn door uiterlijk en daar hun voor jou ongrijpbare status vandaan halen.
tja. we leren het leven snel kennen.
essentieel voor toch een fijne schoolervaring is dan de responsieve houding van de leerkracht. dus leerkrachten, bekrachtig succeservaringen, stel hoge verwachtingen, blijf positief en geduldig.
de leerkracht moet leerlingen een positief zelfbeeld meegeven. leerlingen moeten leren dat ze het wel kunnen als ze zich maar inzetten, als ze maar willen, zeg ik altijd. want wil je echt dan lukt het wel, dan moet je gewoon voor jou de juist ingang vinden.

terugkomend op de drie tegenslagen als we op school tegenkomen bij het leren.
  • waarom zou je dingen willen leren waarbij je geen verband met de werkelijkheid ziet? dan kom je aan bij het nut van grammatica voor het vak nederlands. daar schreef ik gisteren al over.
  • waarom zou het erg zijn als anderen het sneller en beter doen. langzaam maar zeker komen we er allemaal. denk maar aan de fabel van de schildpad en de haas. mmm. een idee voor een leuke grammaticales.
  • waarom is het erg dat anderen een hogere status in de klas hebben door hun uiterlijk. betrouwbaarheid en positieve uitstraling worden uiteindelijk ook beloond. maar ja. maak dat de leerling wijs. zelf als docent in elk geval geen onderscheid maken en complimentjes geven aan alle mooie ogen. is hier ook niet een leuke fabel over?
zelfbeeldverhogende tactieken voor de leerling die de leerkracht kan gebruiken, zijn doorvragen aan dezelfde leerling (toont je vertrouwen in zijn kunnen). en dat volhouden, ook als je moe bent en steeds weer je hoofd stoot!




Reacties

Populaire posts van deze blog

vallen

anne provoost schreef met vallen een meeslepend puberverhaal over keuzes maken of juist niet, over groepen vormen, ergens bij horen, vrienden, of niet. ze kruipt overtuigend in het hoofd van de vijftienjarige lucas en beschrijft zijn geestelijke isolement, de gedachten die rondtollen en niet stilstaan. ze beschrijft ook hoe pubers moeite hebben met keuzes maken, niet omdat ze dat niet willen, maar omdat die gedachten maar blijven rondtollen. eveline crone verklaart dit in haar boeken over het puberbrein door te wijzen op de ontwikkeling van het brein, de groei, waarbij de balans soms totaal ontbreekt. met dit gegeven heeft provoost ook nog eens een meeslepend avontuur beschreven, zich afspelend in een frans stadje in een bergachtige streek, waar het drukkend warm is (hoe kan het ook anders) en waar het huis van de grootvader eenzelfde isolement uitstraalt als het hoofd van een puber. het boek begint waar het bijna eindigt om vervolgens de gebeurtenissen die daarvoor voorvielen weer t...

lezen ?!

özkan akyol schreef het volgende in een column in het ad : "dankzij boeken ontworstelde ik me aan een milieu dat een somber vooruitzicht bood. door het lezen van simon carmiggelt, willem elsschot en j.c. bloem wist ik gedachten en gevoelens die ik altijd had, maar nooit kon ontrafelen, op een begrijpelijke manier onder woorden te brengen - letterlijk. de literatuur bracht me in nieuwe onbekende werelden, die mijn horizon breder maakten, zodat ik leerde associëren en ontcijferen." wat een mooie reclame voor het lezen. wat formeler en saaier zeggen de schrijvers van nederlands in de onderbouw "verhalen zijn voor ons plezier geschreven en bedoeld om ons mee te nemen naar een wereld waarin meer kan en andere dingen gebeuren dan we gewend zijn, de wereld van fantasie." (bonset, de Boer, ekens 2015) lezen en het plezier in lezen houdt veel mensen, vooral docenten en uitgevers, bezig in deze tijd waarin we korte berichtjes op onze telefoons lezen, ondertiteling bi...

duizend doden

in millemorti van nelleke noordervliet komen gelukkig niet zoveel doden voor. millemorti is de naam van een oude steengroeve in een zuidelijke punt van zwitserland, omgrensd door italië. notabelen uit het bergdorp vlakbij hebben het plan opgevat om daar een wintersportoord te maken zodat ook in de winter het dorpje kan profiteren van toerisme. zoals verwacht kan worden stelt dat dorpsbewoners tegenover elkaar die voor de natuur kiezen of die voor economische welvaart kiezen. het middelpunt van dit verhaal vormt een nederlandse kunsthistorica die zich in het dorpje terugtrekt voor een half jaar om onderzoek te doen. helaas zit het niet mee. haar boeken komen niet aan, het weer is slecht, ze breekt een been, een lawine brengt chaos en de liefde die ze vindt raakt ze ook weer kwijt. het boek begint als een streekroman op een mooie inspirerende locatie maar ontpopt zich als een levensfilosofische roman. het thema door het boek heen is het meedragen van het verleden. het verleden blijft he...