ik ben altijd gefascineerd geweest door de griekse en romeinse mythen. misschien wel omdat ik met de bijbelverhalen ben opgevoed en meer van dat soort verhalen wilde leren kennen. els pelgrom presenteert deze verhalen als verklaringen die de mensen destijds verzonnen voor de fenomenen die ze niet begrepen. waar kwam de donder vandaan, of het onvoorspelbare weer. wie maakte de aarde. de mythen zijn een invulling van deze vragen met de goden en helden als antwoord op dit soort levensvragen. een heerlijke fantasiewereld vol avontuur. maar ook met veel verraad, oorlog en wreedheid. want de mens is niet vredelievend en ook dat moest verklaard worden.
anne provoost schreef met vallen een meeslepend puberverhaal over keuzes maken of juist niet, over groepen vormen, ergens bij horen, vrienden, of niet. ze kruipt overtuigend in het hoofd van de vijftienjarige lucas en beschrijft zijn geestelijke isolement, de gedachten die rondtollen en niet stilstaan. ze beschrijft ook hoe pubers moeite hebben met keuzes maken, niet omdat ze dat niet willen, maar omdat die gedachten maar blijven rondtollen. eveline crone verklaart dit in haar boeken over het puberbrein door te wijzen op de ontwikkeling van het brein, de groei, waarbij de balans soms totaal ontbreekt. met dit gegeven heeft provoost ook nog eens een meeslepend avontuur beschreven, zich afspelend in een frans stadje in een bergachtige streek, waar het drukkend warm is (hoe kan het ook anders) en waar het huis van de grootvader eenzelfde isolement uitstraalt als het hoofd van een puber. het boek begint waar het bijna eindigt om vervolgens de gebeurtenissen die daarvoor voorvielen weer t...

Reacties
Een reactie posten